است (نك نيمهٴ اول سدهٴ سوم). از 14 كتاب اين اثر، اولي مقدمه است؛ كتابهاي دوم تا سيزدهم مربوط است به كارهاي هر ماه از آغاز ژانويه تا پايان سال؛ كتاب چهاردهم شعري است در باب قلمهزني1. گزارش مربوط به خشكاندن مصنوعي خاك (زهكشي) و استفاده از گياهان دريايي براي حاصلخيز كردن آن.
ز. طب هلنيستي و چيني
آپسورتوس
آپسورتوس بروسوي2 يا نيكومديايي در بيتينيا، در زمان قسطنطين كبير برآمد، حدود 332 تا 334. جراح دامپزشك يوناني. او رسالهاي (در دو كتاب) در فن بيطاري نوشت،3 كه مؤلفان بعدي از آن بهرهٴ فراوان بردند (از قبيل تئومنستوس، پلاگونيوس و بيش از همه هيروكلس) و يكي از مآخذ اصلي هيپياتريكاست. آپسورتوس از مشمشه، كه بيماري فوقالعاده مسري و خطرناكي است كه اسبان4 به آن مبتلا ميشوند، توصيف دقيقي به دست ميدهد.
آدامانتيوس
آدامانتيوس5 سوفسطايي در سدهٴ چهارم، و احتمالاً در نيمهٴ اول آن، در اسكندريه برآمد. پزشك و سوفسطايي يهودي. او خلاصهاي از رسالهٴ پولمون در باب فراست را فراهم ساخت (نك نيمهٴ اول سدهٴ دوم).6 رسالهاي در باب بادها هم بدو منسوب است كه عقايد مشايي را دربارهٴ هواشناسي منعكس ميسازد. قطعات متعدد طبي از او در دست است.
واريا
(يادداشتهاي پايان كتاب را ببينيد. م)
دربارهٴ كوهونگ يادداشت مرا در فقرهٴ ه ببينيد.